> Project Rembrandt

Suzana

Suzana (44) komt uit Servië, waar ze behoorlijk streng werd opgevoed. 22 jaar geleden kwam ze voor de liefde naar Nederland, maar dat hield geen stand. Haar zoon Giovanni (21) moest ze alleen opvoeden. Daardoor had ze naast haar werk als supermarktmedewerker nauwelijks tijd voor andere dingen. Nu haar zoon volwassen is en op zichzelf woont, kan ze eindelijk doen wat ze leuk vindt: schilderen. In eerste instantie was ze erg onzeker of ze wel talent had. Door het winnen van een paar schilderwedstrijden is haar zelfvertrouwen gegroeid, waardoor ze de wereld nu durft te tonen wat ze kan.

Suzana haalt de finale van Project Rembrandt. Hoe kijkt zij terug op de competitie?  
Suzana begint al jong met schilderen. Als kind is ze al druk in de weer met het portretteren van ieder die ook maar voor haar model wilt zitten. Ze schetst dan ook geregeld haar oma en diens vriendinnen. Op haar twaalfde maakt Suzana haar eerste surrealistische werk waarmee ze het verhaal van haar oma vertelt en dat ligt haar wel. “Mijn kunst is een instrumentalisering van mijn psychologische verhalen en daardoor krijgen mijn gedachten een ander attribuut - kleur."

Suzana twijfelt in eerste instantie wel of ze zich moet aanmelden voor Project Rembrandt. Haar onzekerheid zit haar in de weg, maar haar eigen schilderij ‘Waiting for the right moment” geeft de doorslag. In dit schilderij zit het model in een kooi van haar angsten en heeft de boodschap: laat je niet tegenhouden door je angsten. “Zo zag ik mezelf ook: ik moet me niet laten leiden door mijn angsten. Ik heb mezelf eroverheen gezet en mezelf opgegeven.” De twijfel is nergens voor nodig: coach Iris is tijdens de selectiedag erg onder de indruk van haar werk en kiest Suzana voor haar team.

Suzana schopt het tot de finale maar heeft het tijdens de competitie zwaar. Ze krijgt van de jury geregeld kritiek en ook op social media reageert niet iedereen even leuk. Toch neemt ze dat de reaguurders niet kwalijk. “Sommige opdrachten waren echt topsport. Die reacties komen uit onwetendheid.” Maar makkelijk is het niet voor Suzana die het moeilijk vindt om te schilderen als ze zich niet goed voelt. Ook het plotse overlijden van haar beste vriend valt haar zwaar. Vlak voor het portret van haar zoon ziet Suzana het niet meer zitten. “Ik stond op het punt om op te geven na de slechte kritiek van de jury.” Als haar zoon Giovanni tevoorschijn komt springen de tranen in haar ogen. “Het portret van mijn zoon is zo mooi gelukt, je kunt zien dat ik me goed voel en steun krijg van mijn liefsten. De liefde helpt mij erdoorheen. Zo presteer ik het beste.” Deze opdracht is als vanzelfsprekend dan ook haar favoriet.

Het valt de jury in de finale op dat Suzana als een ware leerling van Rembrandt veel vooruitgang heeft gemaakt. “Door Project Rembrandt weet ik veel beter hoe je compositie, beweging en diepte in een schilderij maakt.” In haar meesterwerk komen de lessen dan ook terug: ze past compositie, beweging en kleurgebruik toe in haar meesterwerk. “Vroeger deed ik alles op gevoel en nu kan ik de technieken heel bewust toepassen”  Veel leert Suzana ook nog na de competitie van haar medeleerlingen. “Ik spreek de andere leerlingen nog veel. We waren zo verbonden met elkaar, dat wil ik koesteren. Ik hoop dat we nog vaak samenkomen om te schilderen.”

Na de finale krijgt Suzana flink wat leuke opdrachten: van het illustreren van een boek tot het geven van workshops. Waar we Suzana in de toekomst zien? “Ik heb één grote wens en dat is van mijn kunst te kunnen leven. Het lijkt mij zo mooi om mij 100 procent te kunnen focussen op mijn schilderijen.” Dit najaar hoopt ze een tentoonstelling te organiseren met de andere leerlingen.