> Project Rembrandt

Anneke

De Noord-Hollandse Anneke (59) werkt als operatie-assistente op de OK-afdeling in Haarlem. In haar vrije tijd doet ze niets liever dan schilderen. De meeste ervaring als kunstschilder heeft ze opgedaan door haar kinderen op het doek vast te leggen. Daarnaast maakt Anneke af en toe portretten in opdracht. Geduld is daarbij een schone zaak, want Anneke neemt de tijd om ieder schilderij laag voor laag op te bouwen. Haar grote droom is om zo veel te verkopen dat ze er van kan leven en zo elke dag bezig kan zijn met wat ze het liefst doet: schilderen. Voor haar is het spannend dat ze bij Project Rembrandt onder tijdsdruk moet presteren.

Helaas verlaat Anneke als derde de competitie van Project Rembrandt. Hoe kijkt zij terug op de opdrachten?

Anneke is kunstenares in hart en nieren. Als jong meisje vroeg ze voor haar verjaardag telkens weer nieuwe stiften, potloden en verf. ”Ik had een speciaal kastje op mijn kamer waar ik dat allemaal zorgvuldig in bewaarde.” Haar allereerste echte portret maakte ze van Jezus met een doornenkrans. “Mijn moeder vond hem zo mooi dat hij nog steeds in haar slaapkamer hangt.”

Het idee om mee te doen aan Project Rembrandt kwam van Annekes grootste fans: haar man en kinderen. “Zij houden altijd alle soorten wedstrijden voor me in de gaten. Toen kwam dit opeens op mijn pad.” Tijd om na te denken over haar aanmelding was er niet, want Anneke had nog maar een week om de knoop door te hakken. “Je stapt in een trein die ontzettend uit je comfortzone gaat, maar ik houd wel van avontuur.”

De selectiedag in de Westerkerk in Amsterdam maakte grote indruk op Anneke. “Ik stapte na de eerste dag in de tram en moest echt even bijkomen, maar het was ook ontzettend leuk. Ik heb nog steeds contact met mensen die ik tijdens de selectiedag heb ontmoet.” Overweldigend of niet, Anneke maakt tijdens de opdrachten in de kerk indruk op docenten Jaap en Iris en schopt het tot de selectie van tien leerlingen. “Dan begint de reis en deze wil je dan ook zo ver mogelijk afmaken.”

Die reis bracht Anneke naar een middeleeuws eetfestijn in Delft, het Rijksmuseum, de maagdelijk witte ruimte met naaktmodellen, de ijskoude kade van het IJ en eindigde uiteindelijk bij de gezellige voetbalclub. Ze baalt dat ze in aflevering vier afscheid moest nemen van de groep. “Ik heb enorm veel plezier gehad. Het was een fantastisch avontuur.” Toch had Anneke het graag tot de finale geschopt. “De bakker bij ons in het dorp had me een taart beloofd als ik Project Rembrandt zou winnen. Die gaat aan mijn neus voorbij!"

Qua schilderwerk kunnen we binnenkort nieuw vrij werk van Anneke verwachten. Het wordt een drieluik, maar verder wil ze nog niet veel loslaten. “Ik wil de wereld vooral wat meer gaan laten zien wat ik kan. Project Rembrandt heeft me wel dat zetje gegeven.” En als Anneke echt groot mag dromen? “Zoals iedere schilder zou ik natuurlijk wel een eigen expositie willen.”