> Project Rembrandt

Fleur

De 25-jarige Fleur is een creatieve duizendpoot. Ze speelt piano, maakt kostuums, schrijft sprookjesboeken en schildert al haar hele leven, en dan vooral fantasiefiguren. Ze vindt het nu de hoogste tijd om figuratief te leren schilderen en de geheimen van de oude meesters te ontrafelen. Fleur wil inzicht krijgen in hun regels om daar vervolgens haar eigen draai aan te kunnen geven. Met haar studie Filosofie moest ze stoppen vanwege haar Chronisch Vermoeidheidssyndroom en dat is ook tijdens deze schildercompetitie voor haar een extra tegenstander.

Helaas nemen we in aflevering 6 afscheid van Fleur. Hoe heeft zij haar tijd bij Project Rembrandt ervaren? Lees het in het verhaal van de afvaller: 

De vrolijke Fleur is net klaar met een opleiding in het maken van verf als Project Rembrandt op haar pad komt. Al tijdens de eerste selectiedag in Amsterdam sluit ze vriendschap met mede-kandidaat Louella. Als klap op de vuurpijl belandden ze samen bij het team van docent Jaap. “Ik had op schildergebied een hele goede klik met Jaap. Hij wist me op die eerste dag al precies de goede tips te geven op het juiste moment.”

Dankzij de lessen van Jaap blijft Fleur groeien in techniek en zelfvertrouwen. Het portret van vriend Tom, de landschapstekening bij het IJ: de jury is meerdere malen erg onder de indruk van haar werken. Vooral haar portret van een olifant gooit hoge ogen. “Die opdracht zal ik nooit vergeten. Er heerste zoveel rust bij dat olifantenverblijf dat ik alles om me heen vergat. De sfeer was bijna magisch.” Ondanks dat het ook haar tegenstanders zijn, kan Fleur het goed vinden met teamgenoten Sebas en Ruben. “Tijdens de opdrachten moedigden we elkaar echt aan. Dat kameraadschap vond ik heel bijzonder om te ervaren.”

Tijdens het programma vindt Fleur naast de andere kandidaten ook een tegenstander in haar chronisch vermoeidheidssyndroom. “Ik wist dat mijn deelname bij een terugval over zou zijn. De vraag was niet of die kwam, maar eerder wanneer.” Toch zorgt het ervoor dat Fleur extra geniet van elk moment en alle ervaringen en lessen als een spons in zich opneemt. “Soms kan ik nog steeds niet helemaal bevatten dat dit me allemaal overkomen is. Ik ben zo dankbaar.”

In aflevering zes wordt Fleur overmand door emoties als de dansers de trap af komen en beginnen te dansen. De muziek van Harry Potter doet haar denken aan haar jeugd. De dansers herinneren haar aan het feit dat ze daar zelf mee moest stoppen toen het vanwege haar chronische vermoeidheid niet meer ging. “Het was alsof ik mijn emoties voorbij zag dansen. Heel confronterend, maar ook heel mooi. Normaal zou je die emotie kunnen gebruiken in je schilderij, maar dat lukte me niet. Het was teveel.”

Aan het einde van aflevering zes moet Fleur dan ook afscheid nemen van haar docent Jaap en de andere kandidaten. “De herinneringen aan die dag zullen nog lang doordansen in mijn hoofd. Het was een fantastisch mooi avontuur. Ik heb niet verloren. Ik heb al gewonnen door mee te doen.”