> Project Rembrandt

Lucienne


De 60-jarige Lucienne uit Warmond is huisarts. Ze begon ooit met schilderen tijdens haar studie geneeskunde.  Maar door het drukke leven met een gezin en een eigen praktijk verdween haar geliefde hobby op de achtergrond. Na haar scheiding zocht ze iets om haar hoofd te legen en zo herontdekte ze haar talent en haar passie. Het liefste zou ze toen al haar baan opgezegd hebben en fulltime zijn gaan schilderen, maar als alleenstaande moeder zat dat er niet in. Inmiddels heeft ze een nieuwe liefde gevonden en werkt ze minder waardoor ze meer tijd kan besteden aan haar hobby. Maar haar droom is nog steeds om fulltime en professioneel kunstenaar te worden. Met Project Rembrandt hoopt Lucienne dit ook echt waar te kunnen maken.

Helaas nemen we in aflevering 7 afscheid van Lucienne. Hoe heeft ze haar tijd in het programma ervaren?
De basis van de creativiteit van Lucienne wordt gelegd in haar vroege jeugd in Brazilië. Maar de liefde voor schilderen volgt pas veel later. Tijdens haar studie geneeskunde volgt Lucienne een schildercursus en besluit vóór haar coschappen een studiepauze in te lassen.

Dat jaar reist ze af naar Florence en volgt daar een korte kunstopleiding. Het schoolgeld betaalt ze met het spaarbankboekje dat ze heeft geërfd van haar overleden opa, die ook schilderde. ‘Ik vond mezelf opnieuw uit. We hebben alle musea en kerken bezocht en ik leerde veel over schilderen. Het was een sprookje.’ Een ondernemend type dus, die Lucienne. ‘Ik houd van uitdagingen en daar komt al snel avontuur bij.’

Vorig jaar, tijdens een regenachtige dag op Terschelling, kijkt ze het hele eerste seizoen van Project Rembrandt terug. Ze ziet hoe de kandidaten schilderen in het atelier van Rembrandt zelf. ‘Ik zei tegen mijn man: zo dat is cool! Hij vond al snel een aanmeldformulier voor het nieuwe seizoen.’ De aanmelddatum is dan al verstreken, maar haar man dringt aan. ‘Hij zei: ze vinden het vast leuk als er een huisarts mee schildert!’

Tijdens de selectiedag in het Rijksmuseum begint het volgende avontuur. ‘Ik stond die eerste dag stijf van de spanning, maar vond het heel leuk. Ik had op de eregalerij geschilderd, dat was al geweldig.’ Ze belandt in het team van Tyas en heeft veel aan zijn lessen. Tijdens de opdrachten maakt ze keer op keer indruk op de jury. Tijdens de picknick-opdracht wint ze zelfs met haar schilderij. Of er ook nog een opdracht voor haar uitsprong? ‘De opdracht in de regen bij de paleisvijver vond ik heel bijzonder. Op zo’n moment ga je zelf nooit naar buiten om te schilderen.’

Toch is de opnameperiode ook zwaar voor Lucienne. Ze werkt veel en de COVID-tijd maakt het huisartsenwerk extra ingewikkeld. In aflevering zeven breekt de vermoeidheid haar op. ‘Daardoor vergat ik mijn zonneklep, die heb ik nodig vanwege beginnende staar. Zo heb ik geen last van de felle studiolichten.’ Na het portret van Edsilia Rombley moet ze Project Rembrandt helaas verlaten. ‘Ik vond het jammer dat ik onderuit ging bij een portretopdracht, daar ben ik normaal juist goed in!’

Maar ze voelt ook opluchting. ‘Ik was finaal op. Het was fijn dat de druk eraf ging. Daarna komt er natuurlijk wel wat frustratie, het blijft jammer.’ Lucienne kijkt terug op een drukke, maar ook hele leuke periode. ‘Ik heb veel leuke reacties gehad. Het is een lief programma met een lief publiek.’ Voor haar is er niets fijner dan haar schilderplezier delen met anderen. ‘Ik hoop dat ik dat ook aan de kijker heb kunnen overbrengen.’

Lucienne heeft in de tussentijd niet stilgezeten. ‘Ik ben meteen weer in de kwast geklommen.’ Ze geeft workshops in haar atelier en werkt aan een flinke stapel opdrachten. Ze heeft nog een belangrijke tip voor andere amateurschilders: ‘Schilder niet alleen vanaf een foto. Als je écht wil leren schilderen, moet je oefenen vanuit de werkelijkheid.’ En dromen? Die heeft ze ook. ‘Ik hoop voor mijn pensioenleeftijd te kunnen stoppen als huisarts, omdat ik dan van schilderen kan leven.’

De werken van Lucienne: