> Project Rembrandt

Pieter

Pieter (43) is graag op het water te vinden. Hij werkt als rondvaartschipper in Amsterdam, woont daar ook op een woonboot én gaat graag zeilen. Het schilderen komt daar pas recent weer bij als hobby. Pieter studeerde aan de kunstacademie en behaalde zijn diploma in Product Vormgeving. Na deze studie bergt Pieter zijn penselen op en maakt 20 jaar lang geen enkel schilderij meer. Net voor de start van ‘Project Rembrandt’ heeft hij zijn penseel weer opgepakt en zijn creativiteit hervonden. ‘Project Rembrandt’ is voor hem dan ook de ultieme manier om verloren tijd in te halen en niet alleen Nederland, maar ook zichzelf te laten zien wat hij in huis heeft.

Helaas nemen we in aflevering 6 afscheid van Pieter. Hoe heeft hij zijn tijd in het programma ervaren?
Pieter maakt geregeld illustraties voor bedrijven, maar schilderen leek hem tot voor kort nog te hoog gegrepen. Na de middelbare school studeert hij twee jaar aan de Kunstacademie en focust zich vervolgens op vormgeving aan de Design Academy. Tijdens zijn studiejaren komt er wel eens een lesje schilderen voorbij, maar dat vindt Pieter altijd maar lastig. ‘Dat is schilderen natuurlijk ook, tenzij je écht heel veel talent hebt. Maar ik ben maar een gewone sterveling.’

Het is dan ook niet Pieters idee om zich op te geven voor Project Rembrandt. Zijn vriendin gelooft echter heilig in hem en dringt aan. ‘Het voelde alsof ik een staatslot had gekocht met de wetenschap dat de kans op winst klein zou zijn.’

Tijdens de selectieronde in de eerste aflevering maakt de omgeving van het Rijksmuseum grote indruk op Pieter. Maar ook hijzelf maakt indruk op de jury en zo belandt hij, voor hem compleet onverwacht, in het team van Tyas. Zo begint een periode van veel lessen van Tyas en technische en vrije opdrachten. ‘De opdrachten waren soms best een worsteling, maar een worsteling is niet erg.’ Al met al was Project Rembrandt een flinke spoedcursus schilderen. ‘Het mooiste is als je jezelf verrast; als je ziet dat je beter bent geworden en een mooier schilderij hebt gemaakt.’

Maar Pieters worsteling valt ook de juryleden op. Ze moedigen hem aan om ‘losser’ te schilderen. Dat commentaar snapt Pieter achteraf goed. ‘Tijdens het schilderen zit je er zo in en als je dan later bij het juryoordeel naar je eigen werk kijkt, dan zie je opeens wat ze bedoelen.’ Achteraf denkt Pieter dat hij het beter had kunnen doen, maar ook slechter. ‘Ik had graag meesterwerken geschilderd, maar daar had ik niet genoeg ervaring voor.’

In aflevering zes houdt het avontuur op voor Pieter nadat hij een portret van zijn vriendin heeft geschilderd. ‘Alle andere werken waren zó mooi, dat ik er absoluut geen probleem mee had dat ik weg moest.’ En of het portret in zijn woonboot komt te hangen? ‘Ik maak wel een nieuw portret. Ik heb al meerdere pogingen gedaan, met wisselend succes.’

Pieter heeft in het schilderen een nieuwe liefde gevonden. Hij is dan ook nog lang niet uitgeschilderd. ‘Ik wil gewoon mooie dingen blijven maken. Portretten schilderen in opdracht lijkt me geweldig, maar ik moet eerst nog een beetje oefenen.’ Voor andere amateurschilders heeft hij nog een mooie, praktische tip. ‘Het kan goed kan uitpakken om eens te schilderen met slechts één kleur en gradaties daarvan. Dan kun je focussen op licht en donker en dan voeg je daarna pas kleur toe aan de voorstelling.’

De werken van Pieter: